Schwäbisch isch
a Sproch ganz bsonders
und drum isch au
gar koi Wunder,
dass dia Leut von
weiters her,
uns verstehn ganz
schlecht und schwer.
Doch ma ka ganz ruhig
saga,
Schwäbisch
en älle Lebenslaga
ka mers braucha
fein und grob,
für an Tadel,
für a Lob
.
Schwäbisch
schreiba isch net leicht,
s'goht fascht gar
net und vielleicht,
sot mers auch net
übersetza,
schwäbisch
ka mr halt bloss schwätza.
Trotzdem mach i en
Versuch,
mit ama schwäbischa
Wörterbuch.
Zu einem Korb do
sait ma Kratta
isch's zu wenig
tut's net batta.
An Bussard nennt
ma meischdens Habs,
a Wasserschöpfer
isch a Schapf,
Elstern hoisset
bei ons Hätza,
anstatt sprechen,
den mir schwätza.
Wer viel Freiheit
hot, hot Luse,
und ein Trottel
isch a Dude.
Ein Tannenzapfen
isch a Mogel,
und zom Hahn, do
sait ma Gockel.
Einen Maulwurf nennt
ma Schear,
und der Keller isch
dr Kear,
trockne Birnen des
geit Hutzla,
fallen heisst schwäbisch
purzla.
Viel auf Gass gau,
heisst mr schwanza,
ein rechter Bauch,
des isch a Ranza.
Stechen des heisst
bei ond stupfa,
ond statt heben
sait ma lupfa.
Verzieht die Tür
sich isch se wensch,
und ein Mädchen
isch a Mensch,
Klecks hoisst schwäbisch
Tintensau,
a Luader isch a
grissne Frau.
Häs sind alle
Kleidungsstück,
ond wer Dusel hot,
hot Glück,
zu einem Großmaul
sait ma Schwätzer,
und ein falscher
isch a Schwätzer.
Blase heisst auf
schwäbeisch Bloder,
an Langsamer des
isch a Drodler.
Rugele heisst hochdeutsch
Rollen,
etwas Dickes isch
an Bollen.
Alt's Gerümpel
des isch Gruscht,
an kloiner Kerle
isch an Burscht,
fitschla saga mir
zom Reiben,
und verschaicha
heisst vertreiben.
Wer jemand wegstößt,
der hot gschuckt,
on a Tüte isch
a Guck.
Wenn oner nausguckt
sait ma glotza,
a Viertele des duad
ma schlotza.
A Göld des isch
a großer Kübel,
on s'End vom Brot
sel isch a Rübel,
zur Katharina sait
ma Kätter.
Nagmacht heisst
herabgesetzt
des wars, i ben fertig jetzt.
(Unbekannt)
Eingesandt von Hanne Lyons (Texasmädle)